Repository of DUTH

Το μεταβιβαστικό αποτέλεσμα της έφεσης στις αντικειμενικά σύνθετες δίκες (Master thesis)

Σαρρή, Στεφανία/ Sarri, Stefania/ Αστικό Δίκαιο, Αστικό Δικονομικό Δίκαιο και Ιστορία του Δικαίου και των Θεσμών

Στην παρούσα εργασία, κατόπιν του προσδιορισμού του αντικειμένου της έφεσης και της αποσαφήνισης του ζητήματος ποιες δικαστικές αποφάσεις υπόκεινται σε έφεση και ποιες όχι, ακολουθεί ανάλυση του αντικειμένου της κατ’ έφεση δίκης. Στο πλαίσιο αυτό, εξετάζονται τα συστήματα έφεσης που έχουν διατυπωθεί στη θεωρία, καθώς και το ισχύον σύστημα στο ελληνικό δικονομικό δίκαιο. Το υιοθετούμενο σύστημα έφεσης, πέραν του ότι διαμορφώνει το αντικείμενο της κατ’ έφεση δίκης, καθορίζει περαιτέρω τη λειτουργία του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης. Στη συνέχεια, προς την πληρέστερη κατανόηση του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης, κρίνεται αναγκαία η ανάλυση βασικών εννοιών, όπως η έννοια της υπόθεσης, της δικονομικής αξίωσης, του κεφαλαίου της δίκης και της δικαστικής απόφασης, καθώς και του κονδυλίου. Ακολούθως, επιχειρείται εκτενής εξέταση των στοιχείων που αφ’ ενός μεν, οριοθετούν, αφ’ ετέρου, δε, διευρύνουν το μεταβιβαστικό αποτέλεσμα της έφεσης. Ζητήματα, όπως η μεταβίβαση στον δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας του αδιαίρετου κεφαλαίου, των σωρευόμενων πλειόνων κεφαλαίων μίας δικαστικής απόφασης, των κεφαλαίων που συνδέονται με δεσμό αναγκαίας συνοχής, καθώς και των προδικαστικών κρίσεων επί εννόμων σχέσεων, έχουν απασχολήσει και εξακολουθούν να απασχολούν τη θεωρία και τη νομολογία στο ελληνικό δικονομικό δίκαιο, ιδίως ως προς την έκταση και τη λειτουργία του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης. Περαιτέρω, η εργασία εστιάζει στο κεφάλαιο των αντικειμενικά σύνθετων δικών, με ιδιαίτερη έμφαση στις μορφές σώρευσης αγωγών και στις συνέπειες του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης επ’ αυτών. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίδεται στο μεταβιβαστικό αποτέλεσμα της έφεσης στις περιπτώσεις αντικειμενικής και επικουρικής σώρευσης αγωγών. Η ύπαρξη πλειόνων κεφαλαίων συνεπάγεται την ανάγκη αυτοτελούς προσβολής εκάστου εξ αυτών, προκειμένου να μεταβιβασθεί στον δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας, με κρίσιμες διαφοροποιήσεις αναλόγως του εάν οι επιμέρους βάσεις εξετάστηκαν, απορρίφθηκαν ή παρέμειναν αδίκαστες σε πρώτο βαθμό. Τέλος, εξετάζεται η λειτουργία του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης στην ειδικότερη περίπτωση της διαζευκτικής σώρευσης αγωγών. Παρότι, σε θεωρητικό επίπεδο, η νομική επιστήμη έχει ασχοληθεί με την έννοια της διαζευκτικής αγωγής και τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες δύναται να δικαιολογηθεί, έστω και κατ’ εξαίρεση, η άσκησή της χωρίς να προσκρούει στους περιορισμούς του άρθρου 216 παρ. 1 περ. γ ΚΠολΔ περί ορισμένου αιτήματος της αγωγής, τόσο στην επιστημονική βιβλιογραφία όσο και στη δημοσιευμένη νομολογία διαπιστώνεται έλλειψη αναφορών σε εκδικασθείσες διαζευκτικές αγωγές, οι οποίες να πραγματεύονται, μεταξύ άλλων, και το ζήτημα του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης επ’ αυτών. Για τον λόγο αυτό, η γράφουσα προβαίνει σε θεωρητική ανάλυση των συνεπειών του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης σε διαζευκτικώς σωρευμένες αγωγές, στηριζόμενη στην αντιμετώπιση που έχει υιοθετηθεί από τη θεωρία και τη νομολογία αναφορικά με τις λοιπές μορφές αντικειμενικώς σύνθετων δικών, ήτοι την αθροιστική και την επικουρική σώρευση αγωγών, και επιχειρώντας την αναλογική εφαρμογή των σχετικών αρχών και στη διαζευκτική σώρευση αγωγών.