Digital immortality and ethical correctness: (Master thesis)
Μπάτζιου, Γεωργία/ Batziou, Georgia/ Βιοηθική
Full metadata record
| DC Field | Value | Language |
|---|---|---|
| dc.contributor.author | Μπάτζιου, Γεωργία | el |
| dc.contributor.author | Batziou, Georgia | en |
| dc.date.accessioned | 2026-10-01T12:28:23Z | - |
| dc.date.available | 2026-10-01T12:28:23Z | - |
| dc.identifier.uri | https://repo.lib.duth.gr/jspui/handle/123456789/23018 | - |
| dc.rights | Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International | * |
| dc.rights.uri | http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/ | * |
| dc.subject | Artificial intelligence | en |
| dc.subject | Digital immortality | en |
| dc.subject | Griefbots | en |
| dc.subject | Ψηφιακή αθανασία | el |
| dc.subject | Προγράμματα τεχνητής νοημοσύνης | el |
| dc.subject | Τεχνητή νοημοσύνη | el |
| dc.title | Ψηφιακή αθανασία και ηθική ορθότητα: | el |
| dc.title | Digital immortality and ethical correctness: | en |
| heal.type | masterThesis | - |
| heal.secondaryTitle | πώς επηρεάζει την αντίληψή μας για τη ζωή, τον θάνατο και το φυσικό πέρασμα του χρόνου | el |
| heal.secondaryTitle | how it affects our perception of life, death and the natural passage of time | en |
| heal.generalDescription | Βιβλιογραφία : σ. 57 - 59 | el |
| heal.classification | Artificial intelligence | en |
| heal.dateAvailable | 2026-10-01T12:29:23Z | - |
| heal.language | el | en |
| heal.access | free | - |
| heal.recordProvider | Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Σχολή Επιστημών Υγείας. Τμήμα Ιατρικής | el |
| heal.publicationDate | 2026-09-30 | - |
| heal.abstract | Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τις κοινωνικές, ψυχολογικές, υπαρξιακές και ηθικές διαστάσεις των αναδυόμενων τεχνολογιών «Ψηφιακής Αθανασίας» και της αλγοριθμικής προσομοίωσης της απώλειας μέσω εφαρμογών Τεχνητής Νοημοσύνης (Griefbots). Εστιάζοντας στον τρόπο με τον οποίο η σύγχρονη τεχνολογία επιχειρεί να ανασχηματίσει τη διαδικασία του θρήνου και του πένθους, η μελέτη εξετάζει τη δεκτικότητα, τις αντιστάσεις και τα διλήμματα των πενθούντων απέναντι στην ιδέα της διαδραστικής ψηφιακής διατήρησης των αγαπημένων τους προσώπων μετά θάνατον. Στο πρώτο μέρος της εργασίας αναπτύσσεται το θεωρητικό υπόβαθρο το οποίο διαρθρώνεται σε τρεις βασικούς άξονες. Αρχικά, εξετάζονται οι θεμελιώδεις φιλοσοφικές προσεγγίσεις για τη μνήμη, την ψυχή και την αθανασία όπως αποτυπώνονται και αναλύονται στη φιλοσοφία του Πλάτωνα περί ανάμνησης και αιωνιότητας της ψυχής και του Αριστοτέλη όσον αφορά τη μνήμη και την αθανασία της ψυχής. Αναλύεται η αντίληψη του Proust για την «ακούσια μνήμη» ως τη μόνη αυθεντική αναβίωση του παρελθόντος, ενώ παράλληλα, επιστρατεύεται η φαινομενολογία του Heidegger για τη διάκριση της αυθεντικής ύπαρξης από την αλγοριθμική προσομοίωση. Στη συνέχεια, αναλύονται οι κλασικές και σύγχρονες ψυχολογικές προσεγγίσεις, από τη φροϋδική «εργασία του πένθους» και την ανάγκη συναισθηματικής αποδέσμευσης, έως τη θεωρία των «Συνεχιζόμενων Δεσμών» και την «Ανακατασκευή Νοήματος» του Neimeyer. Μεγάλη σημασία δίνεται στην αθανασία της ψυχής όπως γίνεται αντιληπτή μέσα από το πρίσμα θρησκειών όπως το Ισλάμ, ο Ινδουισμός, ο Βουδισμός, ο Χριστιανισμός, ενώ η συνέντευξη του Σεβάσμιου Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως, Σεβασμιότατου Άνθιμου προσδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στη συγκεκριμένη ανάλυση. Τέλος, μελετώνται η λειτουργία των Griefbots, το ψυχολογικό φαινόμενο της «Κοιλάδας του Παράξενου», η διαχείριση της μεταθανάτιας ιδιωτικότητας και τα ηθικά δικαιώματα των νεκρών επί των δεδομένων τους. Το δεύτερο μέρος της εργασίας, το εμπειρικό κομμάτι, βασίστηκε στη διεξαγωγή τεσσάρων εκτενών ποιοτικών συνεντεύξεων βάθους με συμμετέχοντες που φέρουν διαφοροποιημένα βιωματικά και δημογραφικά χαρακτηριστικά: - Έναν 49χρονο κυτταρολόγο με απώλεια γονέων, παππούδων και φίλου από χρόνια ασθένεια - Έναν 22χρονο φοιτητή της γενιάς Gen Z με αιφνίδια απώλεια θετού πατέρα και εν ζωή πένθος του βιολογικού - Μια 48χρονη μητέρα με οξύ τραύμα ακαριαίου θανάτου συζύγου σε τροχαίο δυστύχημα και - Μια μητέρα, καλλιτέχνιδα και επικεφαλής διεθνούς σωματείου θυμάτων τροχαίων με απώλεια του 20χρονου γιου της σε τροχαίο δυστύχημα. Τα ευρήματα αποκαλύπτουν ευρεία σύγκλιση όσον αφορά την αποδόμηση της «αλγοριθμικής συνείδησης», καθώς όλοι οι συμμετέχοντες συμφωνούν ότι τα ψηφιακά ίχνη αδυνατούν να μεταφέρουν την οντολογική παρουσία και την ψυχή του ανθρώπου. Παράλληλα, εκφράστηκε έντονος φόβος για τον κίνδυνο συναισθηματικής αιχμαλωσίας και παθολογικής καθήλωσης στο παρελθόν. Στον αντίποδα, εντοπίστηκε μια σημαντική απόκλιση όσον αφορά τη χρησιμότητα της ΑΙ. Ενώ στη δεύτερη και την Τρίτη περίπτωση τα Griefbots απορρίφθηκαν κατηγορηματικά ως «τρομακτική ψευδαίσθηση», στην πρώτη περίπτωση θεωρήθηκαν ως παρηγορητική γέφυρα η οποία δύναται να απαλύνει το πένθος και στην τέταρτη περίπτωση προτάθηκε η αμφίσημη ανάγνωση του bot ως ενός προσωρινού «μεταβατικού αντικειμένου» για την αποκλιμάκωση του αρχικού σοκ. Η εργασία καταλήγει στο ότι τα αυθεντικά αντίδοτα στο τραύμα της απώλειας δεν εντοπίζονται στην αλγοριθμική προσομοίωση, αλλά σε γειωμένους υπαρξιακούς πυλώνες, όπως η καλλιτεχνική μετουσίωση, ο συλλογικός κοινωνικός αγώνας, η θρησκευτική μεταφορά, η βιολογική συνέχεια των επόμενων γενεών και η συνειδητή επιλογή των διαπροσωπικών δεσμών. Η αληθινή μνήμη των εκλιπόντων παραμένει ζωντανή μέσα από το βίωμα και τη δράση των επιζώντων, υπερβαίνοντας τα όρια των αλγορίθμων της μηχανής. | el |
| heal.abstract | This master’s thesis explores the social, psychological, existential and ethical dimensions of emerging “Digital Immortality” technologies and the algorithmic simulation of loss through Artificial Intelligence applications (Griefbots). Focusing on how modern technology attempts to reshape the process of mourning and grief, the study examines the receptivity, resistance and dilemmas of the bereaved facing the idea of interactively preserving their deceased loved ones digitally. In the first part of the thesis, the theoretical background is developed and structured around three main axes. Initially, foundational philosophical approaches to memory, the soul and immortality are examined as reflected and analyzed in Plato’s philosophy regarding recollection and the eternity of the soul, and Aristotle’s views on memory and the immortality of the soul. Proust’s concept of “involuntary memory” is analyzed as the only authentic revival of the past, while Heidegger’s phenomenology is employed to distinguish authentic existence from algorithmic simulation. Subsequently, classic and contemporary psychological approaches are analyzed, ranging from Freud’s “mourning work” and the need for emotional detachment to the theory of “Continuing Bonds” and Neimeyer’s “Meaning Reconstruction”. Great importance is given to the immortality of the soul as perceived through the lens of religions such as Islam, Hinduism, Buddhism and Christianism, while the interview of Anthimos adds significant depth to this analysis. Finally, the operation of Griefbots, the psychological phenomenon of “Uncanny Valley”, the management of post-mortem privacy and the ethical rights of the deceased over their data are studied. The second part of this thesis, the empirical study, was based on conducting four qualitative in-depth interviews with participants who possess diverse experiential and demographic characteristics: - A 49-year-old cytologist with losses of parents, grandparents and his best friend due to chronic illness - A 22-year-old student belonging to Gen Z with the sudden loss of his stepfather and the living grief for his biological father - A 48-year-old mother with the acute trauma of her husband’s instant death in a road accident and - A mother, artist and head of an international road victim association with the loss of her 20-year-old son in a road accident. The findings reveal a brad convergence regarding the deconstruction of “algorithmic consciousness”, as all participants agree that digital traces fail to convey the ontological presence and the soul of a human being. Concurrently, strong fear was expressed regarding the risk of emotional captivity and pathological fixation on the past. On the other hand, a significant divergence was identified concerning the utility of AI. While in the second and third cases Griefbots were categorically rejected as “terrifying illusion”, in the first case they were considered a comforting bridge that can soothe grief and inn the fourth case an ambiguous reading of the bot was proposed as a temporary “transitional object” to de-escalate the initial shock. The thesis concludes that authentic antidotes to trauma of loss are not found in algorithmic simulation, but in grounded existential pillars, such as artistic sublimation, collective social struggle, religious metaphor, the biological continuity of future generations and the conscious choice of interpersonal bonds. The true memory of the deceased remains alive through the lived experience and action of the survivors, transcending the limits of machine algorithms. | en |
| heal.advisorName | Πανταζάκος, Παναγιώτης | el |
| heal.committeeMemberName | Πανταζάκος, Παναγιώτης | el |
| heal.committeeMemberName | Τσαρούχα, Αλεξάνδρα | el |
| heal.committeeMemberName | Χλωροπούλου, Πελαγία | el |
| heal.committeeMemberName | Pantazakos, Panagiotis | en |
| heal.committeeMemberName | Chloropoulou, Pelagia | en |
| heal.committeeMemberName | Tsaroucha, Alexandra | en |
| heal.academicPublisher | Τμήμα Ιατρικής | el |
| heal.academicPublisherID | duth | en |
| heal.numberOfPages | 59 σ. | el |
| heal.fullTextAvailability | true | - |
| heal.type.en | Master thesis | en |
| heal.type.el | Μεταπτυχιακή εργασία | el |
| dc.contributor.master | Βιοηθική | el |
| Appears in Collections: | Π.Μ.Σ. ΒΙΟΗΘΙΚΗ | |
Files in This Item:
| File | Description | Size | Format | |
|---|---|---|---|---|
| BatziouG_2026.pdf | Μεταπτυχιακή εργασία | 1.09 MB | Adobe PDF | View/Open |
Please use this identifier to cite or link to this item:
This item is a favorite for 0 people.
https://repo.lib.duth.gr/jspui/handle/123456789/23018
http://dx.doi.org/10.26257/heal.duth.21688
This item is licensed under a Creative Commons License
